* என்னால் ஏன் அழ முடியவில்லை? *

தரைபார்த்து நீ நடந்த அன்று
எனைப் பார்த்துச் சிரித்தனவுன்
பாதங்கள்

பின்கழுத்துப் பூனைமயிர் வருட
பூச்சாரலில் மும்முடிச்சிட்ட
கணங்கள்

அக்னியை வலம்வந்து அன்றிரவில்
நம்முள் அக்னியால் எழுந்தடங்கிய
வியர்வை

அயர்வுடன் தூங்கிய பல இரவுகள்
அதைத் தொடர்ந்த பகல்
சொர்க்கங்கள்

உன் வயிற்றில் எழும்பித் தணிந்த
உயிரை மென்மையாக முத்தமிட்டதொரு
பொழுது

வலியென்று நீ சொன்ன போது
வாசலில் பதைபதைத்துக் காத்திருந்த
காலம்

'ங்கா'வெனக் காற்றிலலைந்து வந்து
ஆனந்தக் கண்ணீர் தந்த
மழலையொலி

உன்னுயிரைத் தந்து சென்றாய் நீ
எனக் கேட்டதும் மரித்த
என்னிதயம்

வாடிய மலர்க் கன்னத்தை உதடுகளின்
ஈரத்தால் உயிர்ப்பிக்கச் செய்த
முயற்சி

மறுபடியும் கண்திறவாதெனும் உண்மையை
நம்ப மறுத்துத் துடித்த
மனம்

நாவெழுந்து மேலண்ணத்திலொட்ட
செவிமடல்களில் உணர்ந்த
சூடு

தாடை கோணிக்கொள்ள உள்ளிழுத்த
தாங்கவொண்ணா உள்நாக்கின்
வலி

இன்னும் எதற்கு என்று விரக்தியுடன்
வேண்டாவெறுப்பாய் விடும்
மூச்சு

வாழ்க்கையின் விளிம்பில் நின்றுகொண்டு
வெறித்துச் சூனியத்திலுன்னைத்
தேடுகிறேன்

இன்னும் என்னைப் பார்த்துக் கேட்கிறார்கள்
என்னால் ஏன் அழ முடியவில்லை -
என்று.

***

நன்றி : மரத்தடி.காம்