இடம் காலம் மாற்றம்

மரத்தின் கடைசி இலையும் உதிர்ந்தாகிவிட்டது
இப்போது பறவைக்கூடுகளோடு மரம் பின் மறைந்திருந்த
வீடுகளும் வாகனங்களும் தெரிகின்றன
சோம்பேறிச் சூரியன் சீக்கிரமே ஓடிவிடுகிறான்
குளிர் ஊடுருவிக் குத்துகிறது விலாவை
ஏரி உறைந்திட வீட்டினுள் எண்ணையும் உறைந்தது
கலைந்த படுக்கையில் போர்வைக் குவியலை
விலக்க மனமில்லாது கண்மூடி விழித்திருக்க
துவங்கும் நாளை எதிர்நோக்கவேண்டிய கட்டாயத்தில்
உடலைத் எழத் தூண்டித் துரத்துகிறது மனம்

சாலையில் மந்தமாக வாகனங்கள் நகர
அடுக்கு உடைகளில் நீராவி மூச்சு விட்டு
சோம்பி நடக்கிறார்கள் ஜனங்கள்
காகங்கள் எதற்கோ கரைகின்றன - வாத்துகள்
ஏரியை நோக்கி எழும்பிப் பறக்கின்றன

மாற்றங்கள் சுழன்றடிக்கும் வெளியுலகிலிருந்து
சுடுங்காற்று உலவும் அலுவல அறைக்குள் புகுந்து
கம்பளியாடை துறந்து இருக்கையில் அமர
மாற்றமில்லா அலுவல்களைப் பற்றிப் பிடித்து
அன்றைய பொழுது நகரத் துவங்குகிறது
இன்றும் மற்றுமொரு நாளாக.