வேர்

மண்மேல் நிகழ்ந்த மரணமறியாதிருக்கிறது
சுவர் துளைத்து நீட்டிய வேர்

ஹை(வே)க்கூ

விரையும் வாகனங்கள் கலைத்த காற்றில்
சாலையில் லேசாக ஆடுகிறது எஞ்சியிருக்கும்
அணிலின் வால்

அதிகாலைக் கனவுகள்

இரவுகளின் நீண்ட கனவுகளைவிட
அதிகாலைக் கனவுகள் எப்போதும்
என்னை ஆச்சரியப்படுத்துபவை
அவற்றில்தான் நான் கற்பனைகளின்றி
வாழ்வதாகத் தோன்றும்
நனவாக உணரவைக்கும் கனவுகளவை

அவற்றில் நான்
திடீர் பணக்காரனாகிவிடுகிறேன்
பறவையைப் போலப் பறக்கிறேன்
விலையுயர்ந்த வாகனத்தில் பயணிக்கிறேன்
கண்டம் விட்டுக் கண்டம் தாண்டுகிறேன்
காதலியைப் பொது இடத்தில் முத்தமிடுகிறேன்
நினைத்ததை அடுத்த கணமே பெறுகிறேன்
மரணமற்ற வாழ்வைப் பெறுகிறேன்
கடவுளைப் பார்த்துப் புன்னகைக்கிறேன்

ஆனால் அவை சுகங்களை மட்டும்
எப்போதும் தந்துகொண்டிருப்பதில்லை

சில நேரங்களில் அவற்றில் நான்
அதல பாதாளத்தில் அலறி விழுந்திருக்கிறேன்
விபத்துக்குள்ளாகியிருக்கிறேன்
பேரிழப்புகளைச் சந்தித்திருக்கிறேன்
ரத்தசொந்தங்களின் மரணங்களையும் அதன்
வேதனைகளையும் அனுபவித்திருக்கிறேன்
இவ்வளவு ஏன்
நானே என் மரணத்தைப் பார்த்திருக்கிறேன்

இப்படிச் சுகதுக்கங்கள் மாறிமாறி வரும்
அதிகாலைக் கனவுகளில் உணர்வுகள் உந்தப்பட
தூக்கத்தில் சிரிப்பதும்
அழுது அரற்றுவதுமுண்டு
அப்போதெல்லாம் பயந்து எழுப்பும்
மனைவியைப் பார்க்க வெட்கமுற்று
தூங்குவது போல நடிப்பதுமுண்டு

கலைந்துவிட்ட கனவுகளை
நினைவுகளில் ஒன்றுசேர்க்கக்
கண்மூடி அசைபோடும் தருணங்களில்

ஒரு கவிதையைக்கூட எழுதிவிடுவதுண்டு

***

சுதந்திரச் சிறை

கழுத்துச் சங்கிலியிலிருந்து விடுபட்டதும்
ஜிம்மிக்குத் தலைகால் புரியவில்லை
தாவிக் குதித்து வீடு முழுதும் ஓடியது
உடல் வளைத்துக் கால்களையுரசி
வாலைச் சுழற்றிச் சுற்றி வந்தது - என்
காலணியைக் கவ்வி எம்பிக் குதித்தது

இப்போது அதன் எல்லை திண்ணையோடு
நிற்காமல் வீடு முழுதும் பரந்து விரிந்துவிட்டது
வாசற் கதவில் எழும்பிக் கால்களை வைத்து
வீதியில் போவோர் வருவாரைப் பார்த்துப்
பெருமையாகக் குரைத்தது ஜிம்மி
நான் புன்னகைத்துவிட்டு சாய்வு நாற்காலியிலமர்ந்து
விட்ட இடத்திலிருந்து செய்தித்தாளைத் தொடர்ந்தேன்
சுதந்திரம்தான் ஒரு ஜீவனுக்கு எத்தகைய
உற்சாகத்தைத் தந்துவிடுகிறது!

கழுத்துச் சலங்கைகள் கலகலக்க
கடந்து போனது மாட்டு வண்டியொன்று
பின்னே குழந்தைகள் நிரம்பிய
ரிக்‌ஷாவும் ஒரு ஆட்டோவும் தொடர
கதவில் கட்டிய பையில் பால்காரன்
பாக்கெட்டுகளைப் போட்டுவிட்டுப் போனான்
ஜிம்மியின் வாலாட்டமும் குரைப்பும் நிற்கவேயில்லை

எதிர்வீட்டு முன் விளக்குக் கம்பத்தில் தோன்றியது
அந்தக் கரிய தெருநாய்
கழுத்துப்பட்டை எதுவுமில்லா முகவரியற்ற
நாய் அது
காலைத் தூக்கிக் கம்பத்தில் சிறுநீர் கழித்தது
ஓரமாய்க் கிடந்த வாழையிலையைப் பிரித்து
முகர்ந்து லேசாக நக்கியது - பின்பு
விறுவிறுவென்று என் வீட்டை நோக்கி வந்தது

ஜிம்மியைக் கண்டதும் ஒருமுறை திடுக்கிட்டது அது
ஜிம்மியும் அதுவும் முகர்ந்துகொண்டன - பின்பு
அது பின்னகர்ந்து எங்கோ ஓடிப் போனது

சமீபத்திய கொண்டாட்டத்தை நிறுத்தி
ஜிம்மி மெதுவாக உள்ளே நடந்துவந்தது
என் காலடியில் நின்றது - ஒருமுறை
தன்னைச் சுற்றிவிட்டு அமர்ந்து
முன்னங்கால்களின் மீது தலையைச்
சாய்த்துக்கொண்டது
வீட்டினுள் மௌனம் நிரம்பியிருக்க
என் விழிகள் வாசிப்பைத் தொடர்ந்தன

***

மாற்றம்

நாள்தோறும் சென்று வரும் அதேசாலைதான்
அவ்வப்போது செப்பனிடப்பட்டு விரிவாக்கப்பட்டு
அதன் தோற்றம் மாறிக்கொண்டேயிருக்கிறது
போக்குவரத்து விளக்குகள் நிறம் மாறுகின்றன
வாகனங்கள் நிற்கின்றன, நகர்கின்றன, விரைகின்றன
இரு சக்கர வாகனங்கள் ஊடறுத்துச் செல்கின்றன
எப்போதாவது சில மிதிவண்டிகளும்கூட
நடைபாதையில் பாதசாரிகள் விரைகிறார்கள்
கடைகளுள் நுழைந்து வெளிவருகிறார்கள்
வியாபாரம் நடக்கிறது, மந்தமாகிறது, பரபரப்படைகிறது
மழை, பனி, வெயில் என்று வானிலை
மாறிக்கொண்டேயிருக்கிறது தினமும்
மூலையில் மெதுவாக எழும்புகின்றது
புதிய கட்டிடமொன்று
காட்சிகள் மாறிக்கொண்டேயிருக்கின்றன
கழுத்தில் அட்டையுடன் கையேந்தி
இருளடைந்த முகத்துடனிருக்கும் அந்த
உறையுளற்ற பெயரற்ற மனிதனைத் தவிர

***

பின்னிரவில் வெள்ளி நிலா

பின்னிரவில் கண்விழித்தெழுந்தேன்
முற்றத்து வெளிச்சம் தாண்டிச் செல்ல
கொல்லையில் உரல் நீரில்
நெளிகின்றது வெண்ணிலவு
ஓசையற்ற வான்வெளியில்
கண்சிமிட்டுகின்றன நட்சத்திரங்கள்
தொடுவானின் சோகை வெளிச்சத்தின்கீழ்
இருள் சூழ்ந்து உறங்குகிறது உலகம்

மனதுக்குள் சதா நிரம்பியிருந்து
புன்னகையுடனும் சிரிக்கும் கண்களுமாக
என்னைப் பார்க்கிறது அவள் முகம்
போர்த்தியிருந்த குளிர் இன்னும்
இறுக்கியணைக்க கதகதப்பூட்டுகிறது
அவளின் இனிய நினைவுகள்

எப்படி அவளிடம் காதல்வயப்பட்டேன்
என்று என்னிடம் நேற்று கேட்டாள்
மௌனத்தை விடையாகத் தந்துவிட்டு
இப்போது நிலவில் அவளைக்
காட்சியாக்கிப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
அவளைப் பார்த்த தருணத்திலிருந்து
என்னை நானே கேட்டுக்கொண்டிருக்கும்
கேள்வி அதுவென்று அவளறிவாளா?
யாரும் பார்த்தறியா உள்ளத்தில்
உலகளவு நிரம்பியிருக்கும் காதலுக்குக்
காரணம் கேட்டால் எப்படி பதிலிறுப்பது?

இருப்பவை நிகழ்பவை அனைத்துக்கும்
காரணங்கள் சொல்ல முடியுமென்றால்
மனிதன் கடவுளாகிவிடுவானே
நான் கடவுள் அல்ல!
கடல் போன்ற மனதில் கிளர்ந்து தோன்றும்
பிரபஞ்ச அளவு உணர்வுகளைச்
சில ஆயிரம் வார்த்தைகளே இருக்கும்
மொழிகளில் விவரிக்க இயலுமா?

முழுமையற்றது என் பதில்
என்பதை நானறிவேன்
நானறிந்த மொழிகளில்
இவ்வளவே சொல்ல முடிகிறது

நிலா! நில்! கேலிப் புன்னகை போதும்.
என்னால் ஓராயிரம் வார்த்தைகளில்
சொல்ல முடியாததை ஓரணைப்பில்
அவளுக்கு உணர்த்த முடியும் என்பதை
இப்போதும் உறங்காமல் தவித்திருக்கும்
அவளிடம் சென்று சொல்லேன்!

***

ஹேப்பி நியூ இயர்

ஜனவரி ஃபர்ஸ்ட் அன்னிக்கும்
ஏப்ரல் ஃபோர்ட்டீன்த்தன்னிக்கும்
”ஹேப்பி நியூஇயர்” என்று
உற்சாக பானத்தை உள்ளே செலுத்தி
ஊர் முழுதும் ஓடியாடி
அலறிக் கொண்டாடுகிறான்
தமிழன்

புத்தாடை வாங்கியணிகிறான்
பெண்கள் பட்டுப்புடவையும்
நகைகளும் கடனும் வாங்கி
பீரோவில் பூட்டிக்கொள்கிறார்கள்

ஆங்கிலப் புத்தாண்டு
தமிழ்ப் புத்தாண்டு
கன்னட, தெலுங்குவருடப்
பிறப்போடு சேர்த்து
இப்போதெல்லாம்
சீனப் புத்தாண்டுக்கும்கூட
கோவிலுக்குப் போகிறான்
பிள்ளையாரைக் கும்பிட்டு
உக்கி போடுகிறான்
எல்லாருக்கும் மின்னஞ்சல்
வாழ்த்து அனுப்புகிறான்

நாள்பூரா தொலைக்காட்சியில்
நடிகர் நடிகைகளைப் பார்த்துவிட்டு
நன்றாக உண்டு உறங்குகிறான்
புத்தம் புதிய படங்களுக்கு
இரண்டாமாட்டம் நண்பர்களுடன்
போகிறான்
சிவந்த கண்களுடன் எழுந்து
மறுநாள் அலுவலகத்தில் சந்திப்பவர்களிடம்
”ஹவ்வாஸ் த பார்ட்டி?” என்று
குசலம் விசாரிக்கிறான்

இப்படித் தமிழரெல்லாரும் இன்புற்றிருக்க
மூலையில் கேட்பாரின்றிக் கிடக்கிறது
தமிழ் மட்டும்.

***