Friday, October 07, 2011

இரவுப் பறவை



அலுமினியப் பறவையில் ஆகாசத்தில் பறக்கையில்
அடியில் கலைந்து கிடக்கின்றன மேகங்கள்
அழுது சிவந்திருக்கும் கீழ்வானத்தைத் தேற்றிவிட்டுத்
தொலைந்த சூரியனைத் தேடும் நட்சத்திரங்கள்
வெட்டியெறிந்த நகம்போல் ஓரமாய்த் தொங்கும் நிலா
விழுந்து சிதறிய வைரக்கற்கள் போன்று
கொத்துக் கொத்தாய் கடந்து போகின்றன ஊர்கள்
சலனமற்றதாய்த் தோன்றும் கடற்பரப்பில்
ஒளிப்பிம்பம் பரப்பி நகரும் கப்பல்கள்
அவசரமாய் கூடுதிரும்புகின்றன நிழற் பறவைகள்
மோனத்தில் நித்திரையில் பயணிகள்
சன்னலூடே விழிகள் வெறித்திருக்க
எண்ணங்களூடே விழித்திருக்கிறது மனம்

Wednesday, September 28, 2011

அசைவு



அசைவு


மழை விட்டபின்னும் ஈர கோபுரத்தின் 

அசையாச் சிற்பங்களிடையே அசையாதிருக்கிறது 
புறா!

***

Friday, August 05, 2011

படித்துறை



படித்துறைப் பெரும்படிகளும்
பிள்ளையாருக்குக் குடைபிடிக்கும்
ஆலமரமும்
அமைதியாய் நிற்கின்றன

இளமைக் காலத்தில்
நுரை ததும்பி ஓடியிருக்கிறது
அந்த ஆறு

வெங்காயத் தாமரைக்கூட்டம்
ஒய்யாரமாய் மிதந்து செல்ல
வெள்ளத்தில் வீழ்ந்த மரங்களில்
தொத்திச் செல்லும் குரங்குகள்
சித்திராப் பெளர்ணமியன்று
சோற்றுப் பொட்டலங்களுடன் 
படித்துறையில் கூடும் ஊரைப்
பார்த்துப் பசியுடன் காயும் 
நிலவு

இப்போதெல்லாம் ஊர்ப்பக்கம்
மேகங்கள் வருவதில்லை 
மழையும்தான்

ஆற்றுமணல் வீட்டுச் சுவர்களாய்
உருமாறின
ஆறு உருட்டிவந்த பாறைகள்
தலை நீட்டிக்கொண்டிருக்க
வெட்டபட்ட மலைபோல்
கரடுமுரடாய்க் காட்சியளிக்கிறது
ஆறு

கரைகளைக் குறுக்கி ஆற்றின்
கைகளை முறுக்குவதுபோல்
நெருக்கியடிக்கின்றன
வீடுகள்

படித்துறைப் படிகளின்
நீர்க்கறைகளைப் பார்த்துப்
பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டு
கிடக்கின்றன
வயதான ஆலும் அந்த
ஆறும்!

Friday, July 22, 2011

பசி



வைக்கோலடைத்த கன்று
காற்றிலாடும் வெற்றுத்தூளி
வலிக்கும் மார்புக்குள் வெளியேறாச் சீம்பால்
இரவு நிலா நிசப்தமாக அழ
பசுவுக்கும் மனைவி்க்கும் சொந்தக்காரன்
அவன் பசியில் மட்டும்
கண்ணாயிருக்கிறான்.

Thursday, July 21, 2011

மனத் தூரிகை




உயிரோவியம் நீ - உன்
விழிகளின் கண்ணீர் அழித்து - பின்
இதழ்களில் புன்னகை வரைந்திட
விழைகிறேன் மனத்தூரிகையால்!

Monday, July 11, 2011

மனம்!

ரொங்கும் பம்பரமும்
பறக்காது அந்தரத்தில் நிற்கும்
தட்டானும் தரும்
சலனமற்றக் காட்சிப்பிழைபோல்
காட்சி தருகிறதென்
மனம்!

Friday, July 08, 2011

இயல்புக் கலைப்பு


அதிவிரைவாய் வந்த கருமேகக்கூட்டம்
கூடாரமாய் விரித்துச் சூழ 
இருளடித்து ஓடி மறைந்தது சூரியன் 

சடசடவென கண்ணாடியை அறையும்
மழைத்துளிகளைத் துடைத்தெறியும்
நீர்துடைப்பான்கள் படபடக்கச் 
சாலைகளில் விரைகின்றன வாகனங்கள்
குடைகள் விரித்தும் கூரைதேடியும்
ஓடுகின்றது ஜனக்கூட்டம்
தூரத்து வானில் ஒளிக்கம்பியாய்
இறங்கித் தழுவிய மின்னலின்
முத்தச்சூடு தாங்காது பற்றியெரிகிறது
தென்னைமரம் - பின் நொடிகள்
தாமதித்துச் செவிகளில் மோதுகிறது 
இடியின் ஆவேசம்
சிலகணங்களே நீடித்ததந்த
இயற்கையின் இயல்பு கலைப்பு

யாரோ கையசைத்தாற்போல
சட்டென எல்லாமும் நிற்க
கலைந்து கரைந்தன மேகங்கள்
அவசரமாய் வானவில்லொன்றுடன்
வெளிப்பட்டுச் சிரிக்கிறான் சூரியன்
எதுவும் நடவாதது போல் எல்லாம்
வழமையாகக் காட்சியளிக்க
ஏரிமேல் அலறிப் பறந்து போகின்றது
குழம்பிய வாத்துக் கூட்டமொன்று 

சாலையில் மிச்சமிருக்கிறது 
மழையின் ஈரம் மட்டும்!

Thursday, July 07, 2011

மனத் தனியன்


இடப்புறம் ஒருக்களித்து இரவோடு 
படுத்திருக்கிறேன் தனிமையில் 
வலது விழியோரம் நீர் கசிந்து 
இடவிழி சேர்ந்து கனக்க 
இமை மீறிக் கண்ணீர் 
காதை நனைத்துக் கரைய 
மனதும் கரைந்தது - ஆனாலும் 
கரையாது கல்லாய்ச் சமைந்திருக்கின்றன
சில நினைவுகள் மட்டும் 
கண்களைக் கசித்துக்கொண்டு 
பிரிவென்னும் நரகத்திலுழல்வது 
மகாகவிக்கு மட்டும் நிகழ்வதில்லை 
எனக்கும் என் போன்ற சாமான்ய 
மனத் தனியர்களெல்லாருக்கும்

***

அலகிலாக் காதல்

உன் என நினைக்குமுன்னே உள்ளில் நிகழும் நெகிழ்வையும் என் எனச் சொல்லுமுன்னே என்னில் நீ நிறைவதையும் எனக்கெல்லாம் நீயே என்பதை எவ்வார்த்...