தேவதையின் குரல்

மொழியிலடங்கா உணர்வுகளை
எனக்குள் எப்போதுமெழுப்புகிறாய்
தேவதையே
உன் குரல் கேட்க உனைக் காணத்
துடிக்கிறதென் இதயம்

காலமும் தொலைவும் பிரித்தாலும்

அரூபமாய் யட்சனாய்
உன்னுடன் உனதானவனாய்
நானிருக்கிறேன்

உன்னை அரவணைத்து
உன்முகம் தாங்கி
பட்டுப்பூச்சியின் சிறகைப் போல்
மென்மையாய் நெற்றியில் முத்தமிடுவேன்
நீர் பொசியும் உன்னிமைகளில்
இதமாய் இதழ்களால் ஒற்றி
உப்புக் கன்னங்களை

முத்தமிட்டு உன்னைத்
தேற்றுவேன்

உன் தேவதைப் புன்னகையைக்
காட்டக் கோருவேன்
இன்னும் கண்மூடிக்கொண்டு
இடவலமாய்த் தலையாட்டி
மறுப்பாய் நீ
மறுபடி கண்ணிமையில் முத்தமிட்டு
என்னைப் பாரடியென்பேன்
உன்னிதழோரம் மின்னும் சிறு
புன்னகைக் கீற்று

உறைந்த கணத்தின்
புகைப்படம்போல்
உறைந்த புன்னகையுடன்
இருக்குமுன் இதழ்களை
நினைவு கொள்வேன்
உன் புன்னகையில்
அவை அழகு கூடுவதையும்
நினைவுகூர்வேன்

கரங்களால் வளைத்துன்னை
என்னுடன் சேர்த்தணைக்க
உன் முகம் நாணத்தில் சிவந்து
புன்னகைக் கீற்று பெரிதாகும்
அப்புன்னகையைப் பற்றிக்கொண்டு
துவங்கும் முத்தங்களால்
தொடரும் நம்
ஆன்மாக்களின் பரிமாற்றங்கள்

எனையாளும் என் தேவதையே
இப்பொழுதும் எப்பொழுதும்
முப்பொழுதும்

உன்னுடன் உனதானவனாய்
நானிருப்பேன்

காலமும் தொலைவும் பிரித்தாலும்

அரூபமாய் யட்சனாய்

***