சலனமற்ற பயணம்

அரிதான சலனங்களுடன்
ஆங்காங்கே அமர்ந்திருக்கும்
மனிதர்கள்

மேகத்தின் மயிர்கற்றை போல்
மெல்லியதாயெழும்
புகைக் கோடு

வாய் மூடியிருக்கும் கைகளையும்
ஆடை நுனிகளையுமூடுருவி
அரைக் குரலில் பரிமாறும்
ஆதங்கங்கள்

கொதித்து வழியும் பாத்திரமாய்
சிவந்து தளும்புகின்ற கண்கள்
வெடித்திடத் துடிக்குமென் நெஞ்சம்
மனதுக்குள்ளே ஊழித்
தாண்டவமாடும் உன்னத
தருணங்கள்

கேட்டதையும் பார்ப்பதையும்
நம்ப மறுத்து
பிம்பங்களில் கரைந்து போகத்
துடிக்குமெந்தன் உள்ளம்

காலத்தைப் பின் தள்ளி அவனை
எழுப்பிட முடியாதாவென
ஏங்குமென் இதயம்

தரையில் அசைவின்றிக்
கண் மூடியவன் படுத்திருக்க
சுற்றிலும் புரியாத
அரவங்கள்

காற்றிலிருந்து உதித்ததைப்
போலவே அதில் திரும்பக்
கலந்து போகக் காத்திருக்கிறான்
என்னவன்

தூரத்தில் இருந்து நோக்கி
மகிழ்வுடன் தலையாட்டிக்
கொண்டிருக்கையில்
சட்டெனப் பறந்தோடியது
நூலறுந்த பட்டம்

ஆர்வத்துடன் அனைவரும்
விளையாடிக் கொண்டிருந்த
ஆட்டத்தை
முட்புதரில் தொலைந்து போய்
முடித்து வைத்தது அதுவரை
துள்ளிய பந்து

இயக்கங்கள் நின்ற அத்தருணங்கள்
இதுவரை என்னில்
ஏமாற்றத்தைத் தான்
தந்திருக்கின்றன - ஆனால்
இவனியக்கம் நின்ற நொடியிலிருந்து
என் இயக்கத்தை வெறுத்து
நின்று போகத் துடிக்கிறேன்

மனவுலகிலிருந்து என்னைப்
புறவுலகிற்கு இழுக்கின்றன
காலம் புண்ணாற்றுமெனும்
ஆறுதல் வார்த்தைகள்

நானிருக்கிறேன் என்றவன்
பேசாது கிடக்க
நாங்களிருக்கிறோம் எனச்
சுற்றிப் பரவும் வாக்குறுதிகள்

வெவ்வெறு திசைகளிலிருந்து
பயணத்தைத் தொடங்கிய
நாங்கள்
கை கோர்த்த புள்ளி
பார்வையிலிருந்து மறையுமுன்
சேர்ந்து வரையத் தொடங்கிய
கோலம் முற்றுப் பெறவில்லை
தன் கையை விலக்கிக் கொண்டு
நின்றுவிட்டான்

தாயான ஆயாசம் நீங்குமுன்னே
குழந்தைக்குத் தந்தையாகவும்
இருக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தம்

நாளைய கேள்விகளும்
நிச்சயமற்ற எதிர்காலமும்
நடுக்கத்தைத் தருகின்றன

அழியாத நினைவுகளையும்
அன்பான நிகழ்வுகளையும்
ஆரத் தழுவித் தந்த அன்பினையும்
அதில் பூத்த இப்பூக்குட்டி
மழலையையும் நினைத்துக் கொண்டு

பழுதாகி நின்ற என்னுயிரை
விட்டுவிட்டுச்
செல்லுமிடம் தெரியாமல்
ஓடிக் கொண்டிருக்கும்
வாழ்க்கை ஊர்திக்குள்
அமர்ந்து தொடருகிறேன்

சலனமற்ற இப்பயணத்தை.

***