Thursday, January 25, 2007

கூரை

Image and video hosting by TinyPic
நேற்றிரவு மழையில்
கூரை நனைந்து
வீடு முழுதும் வீசுகிறது
உயிர்க்கத் துடிக்கும்
தென்னையின் வாசம்

ஓட்டைகளூடே வீட்டினுள்
விழுந்த மழைநீரைச்
சேமித்த கலசங்களில்
நீர் நிரம்பியிருக்கிறது
கூரையின் நிறத்தில்

தெருவில் நின்று பார்க்க
பக்கத்து மச்சுவீட்டிலிருந்து
குதித்தோடுகிறது பூனை
அதுவரை அமர்ந்திருந்த
காகம் பறந்தோட
கூரையில் நழுவி
சிக்கி நிற்கிறது மீன் கூடு

தெருப்பையன்கள் அடித்த பந்து
மேலிருந்து உருண்டு வர
கைகளை ஏந்திப் பிடிக்கத்
தயாராய் நின்றவனை ஏமாற்றி
நடுவில் அமர்ந்துகொண்டது
பொல்லாத அந்தப் பந்து
சேலை காயப்போடும் கழிகொண்டு
கூரையை அடித்து மிரட்டி
பந்தைத் திரும்பப் பெற்றாகிவிட்டது

மழைவெயிலிலிருந்து கழிவரை
நிறையத் தாங்கிவிட்டது கூரை
முதுமையில் மக்கி இப்போதெல்லாம்
மழை பெய்தால் ஒழுகுகிறது

வீட்டினுள் வயதான ஓலைகளின்
இறுதி மூசசாய் மெல்ல
வீசுகிறது காற்று

அடுக்கடுக்காய் கிடுகுகள்
நிமிர்த்திப் பார்க்கையில்
நெளிகின்றன கரையான்கள்

நமத்துக் கிடக்கிறது
ஏதோவொரு தீபாவளி இரவில்
பறந்து விழுந்த பட்டாசொன்று

ஆட்களும் புத்தம்புது கிடுகுக் கட்டுகளும்
மாட்டுவண்டியில் வந்தாகிவிட்டன

அவர்கள் கூரையில் பரவி
கீற்று ஒவ்வொன்றையும்
பிரிக்கிறார்கள்
வலிதாளாதோ என்னவோ
மூங்கில் சட்டங்கள் முனகுகின்றன
மொத்தமும் பிரிக்கப்பட்டு
கூடு மட்டும் மிஞ்ச
வீட்டினுள் இவ்வளவு வெளிச்சத்தைப்
பார்த்ததேயில்லை!

மூலைகளின் ஒட்டடையில்
சிலந்திகள் பயந்து அலைகின்றன
மரப்பல்லியொன்று விரைந்தோடி ஒளிகிறது

தேய்ந்த மூங்கில்கள் உருவப்பட்டு
புதியவை கட்டப்பட்டன
புதுக் கிடுகுககட்டுகளைப் பிரித்துச்
சீராய் மேய்கிறார்கள்
இறுக்கமாய் முடிகிறார்கள்
வீட்டினுள் வெளிச்சம் குறைந்துவர
இறுதியில் மின்விளக்குகள்
எரியத் துவங்குகின்றன

எல்லாம் முடிந்து
தெருவில் இரைந்துகிடந்தன
கூரைச்சருகுகளும் உடைந்த
மூங்கில்களும்
மொத்தமும் அள்ளப்பட்டு
கொல்லைப்புறத்திற்குக்
கொண்டுபோகப்பட்டன
வெந்நீர் அடுப்புக்கு விறகாக்க

புது வாசனையுடன் கூரை
பளிச்சென இளமையாய்
நிழலளித்துக் கொண்டிருக்கிறது

திண்ணையிலிருக்கும் பெற்றவர்களுக்கும்
வளையவரும் புது மருமகளுக்கும்

***

பி.கு. கடைசிப் பாராவை வைத்துக்கொள்வதா எடுப்பதா என்ற கேள்விக்கு விடை கிடைக்கவில்லை. எடுத்துவிட்டால் எதை எடுத்தேன் என்று பின்னாளில் மறந்துபோகும். இருந்தாலாவது இதை எடுத்திருக்கலாம் என்று தோன்றும் என்பதால் அப்படியே விட்டுவிட்டேன். ஆதலால் அதை அகவிதையின் அங்கமாகக் கருதுவதும் கருதாததும் உங்கள் விருப்பம். நன்றி.

4 comments:

சிறில் அலெக்ஸ் said...

நல்லயிருக்கு சுந்தர்

ஜி said...

athu irunthathaane puthusaa oru artham kidaikkum...

marumahal veetu seethanam :))

Sundar Padmanaban said...

சிறில், ஜி

நன்றி.

கானகம் said...

உங்கள் எழுத்தில் எப்போதும் கானும் மண்வாசமும், சொந்த அனுபவங்களும் இப்போதும் இக்கவிதையில்.. நானும் இதுபோல நிறைய அனுபவித்திருப்பதால் நான் எழுதாத எனது கவிதையை உங்கள் எழுத்தில் படிப்பது போல உணர்கிறேன்.. வாழ்த்துக்கள்

அலகிலாக் காதல்

உன் என நினைக்குமுன்னே உள்ளில் நிகழும் நெகிழ்வையும் என் எனச் சொல்லுமுன்னே என்னில் நீ நிறைவதையும் எனக்கெல்லாம் நீயே என்பதை எவ்வார்த்...