Wednesday, March 03, 2010
பாலம்
நேற்றும் நல்ல மழை பெய்தபோதும்
கற்குவியலும் பாறைகளும்
முற்புதர்களும் நீர்த்தொட்டிகளும்
குழந்தைகளும் ஆண்களும் பெண்களும்
கொடிகளில் வண்ண ஆடைகளும்
கழுதைகளும் நாய்களும் பன்றிகளும்
ஓரிரு லாரிகளும் மாட்டுவண்டிகளும்
மனிதக் கழிவுகளும் குப்பைகளும்
நிரம்பியிருக்க
இடமில்லாமல் நரம்பு போல
சீரற்று கற்றையாய் ஓரமாய்
தங்கித் திணறி ஓடுகிறது
மழைநீர்
போனவருடம்வரை கூட
மணல் நிறைந்திருந்ததைப்
பார்த்த ஞாபகம்
பாலத்திருந்து பார்த்தால்
நதியின் அடையாளங்கள்
எதுவமற்று ஊர் போலவே
காட்சியளிக்கிறது
வைகையூர் என்று பலகை
மாட்டாதது மட்டும் பாக்கி
மேம்பாலத்திற்குக் கீழே
தரைப்பாலமொன்று
சுட்டெரிக்கிறது வெயில்
உச்சியிலும் உள்ளங்காலிலும்
சூடு தகிக்க நடக்கத் துவங்கினேன்
பாலங்களின் கேலிச் சிரிப்புகள்
முதுகில் தகிக்கத் துவங்கின
***
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
அலகிலாக் காதல்
உன் என நினைக்குமுன்னே உள்ளில் நிகழும் நெகிழ்வையும் என் எனச் சொல்லுமுன்னே என்னில் நீ நிறைவதையும் எனக்கெல்லாம் நீயே என்பதை எவ்வார்த்...
-
மொழியிலடங்கா உணர்வுகளை எனக்குள் எப்போதுமெழுப்புகிறாய் தேவதையே உன் குரல் கேட்க உனைக் காணத் துடிக்கிறதென் இதயம் காலமும் தொலைவும...
-
அடுக்கடுக்காய் மலைத்தொடர் அலைபோல் முகடுகளில் வழிந்து தவழும் மேகங்கள் மஞ்சள் புல்வெளிகளுக்கிடையே கரும்பச்சை மரக் கொத்துகள் பரமபதப் ப...

No comments:
Post a Comment