Thursday, June 29, 2006

எனையறியாமல்

Image and video hosting by TinyPic
அறியாமையில்
எனையறியாமல் இமைப்பதற்குள்
நடந்து முடிந்துவிடுகின்றன
சில தவறுகள்

அழைப்பொலி கேட்டுச் சட்டென
எழுந்து போகையில்
படுத்திருந்த தந்தையின்
காலில் இடறியதும்

எதன் மீதோ இருந்த கோபத்தை
கால்களையணைத்த
குழந்தையிடம் காட்டியதும்

தடுக்கி நகம் பெயர்ந்து அலற
பதறிப் போய்
பொறுத்துச் செல் என்ற
தாயிடம் சிடுசிடுத்துப் போனதும்

தெரியாமல் காலை மிதித்துவிட்ட
கன்றுக் குட்டியின்
முதுகில் அடித்ததும்

இரவில் அழுத்தி மூடிய
கதவிடுக்கில்
பல்லி நசுங்கிப் போனதும்

குறிபார்த்து எறிந்த கல்லில்
கிளையிலிருந்து
விழுந்து மரித்த ஓணானும்
நொண்டி ஓடிய நாயும்

வாலில் கட்டிய நூலைச் சுமந்து
ஊனமடைந்த தட்டானும்

நினைவில் வந்து கொல்கின்றன

அதோடு
சற்று முன் சுவருக்கு அடித்த
சுண்ணத்தில்
சிலையாய்ப் போன
எறும்பும் கூட.

***

4 comments:

Anonymous said...

Good one sundar!!!
..aadhi

கோவி.கண்ணன் said...

//சிலையாய்ப் போன
எறும்பும் கூட.//
அறியாமல் செய்யும் பிழைகளை அழகாக தொகுத்து இருக்கிறீர்கள் ... பூவிலும் மெல்லியது கவிஞனின் இதயம் என்பதை சொல்லாமல் சொல்லிவிட்டீர்கள்

Sundar Padmanaban said...

ஆதி, கோவி.கண்ணன்.

வருகைக்கும் பின்னூட்டத்திற்கும் நன்றி

Kowsalya Subramanian said...

ரொம்ப உணர்ந்து எழுதி இருக்கீங்க. அருமை :)

அலகிலாக் காதல்

உன் என நினைக்குமுன்னே உள்ளில் நிகழும் நெகிழ்வையும் என் எனச் சொல்லுமுன்னே என்னில் நீ நிறைவதையும் எனக்கெல்லாம் நீயே என்பதை எவ்வார்த்...