Tuesday, September 16, 2008

மணம்

தொடர்ந்து முழங்கும் குண்டுகளால்
அதிர்கின்றன நெஞ்சுக்கூடுகள்
பற்கள் அரைபட இறுகிய தாடை
இமைகளைப் பிரிக்கிறது நீர்க்கோடு
வெடித்துக் கிளம்பும் விம்மல்கள்
விழி வழியாய் வெள்ளமென உணர்வுகள்
வெடித்திடத் துடிக்கின்றன இதயங்கள்

சூன்யம் நிரம்பித் ததும்புகிறது வீடு
அந்தியிருள் சூழ்ந்து வர வெளிச்சமின்றி
இருண்டிருக்கின்றன உயிரற்ற விளக்குகள்

ஒட்டடை போர்த்திய நடைவண்டி பரணில்
தூசி படிந்த அறையில் அசைவற்ற தூளி்
ஒலியெழுப்ப அஞ்சியுறங்கும் கொலுசு
ஓரமாய் கிடக்கும் விளையாட்டுச் சாமான்கள்
மழலையும் கொலுசுச் சத்தமும் ஓய்ந்து
மயானமாய் காட்சியளிக்கிறது வீடு

துணிசுருட்டித் தூக்கிய கரங்களிலிருந்து
எழும்பிப் பரவித் தொட்டுலுக்குகிறது உயிரை
அக்குழந்தையின் மணம் இன்னும்

****

No comments:

அலகிலாக் காதல்

உன் என நினைக்குமுன்னே உள்ளில் நிகழும் நெகிழ்வையும் என் எனச் சொல்லுமுன்னே என்னில் நீ நிறைவதையும் எனக்கெல்லாம் நீயே என்பதை எவ்வார்த்...