எதிரொலியின் மெளனம்

திக்கு தெரியாத காட்டினிலே
மலைகளூடே அலைந்து திரிந்த
தனியனொருவனின்
மனக் குரலுக்குப் பதிலளித்துத்
தென்றலாய் வருடிக் 
கூடவே நடந்து வந்து
இசைந்தொலித்த எதிரொலியொன்று
சட்டெனச் சொல்லாமல் கொள்ளாமல்
அடங்கி மெளனமாகிவிட்டது

கயிறு அவிழ்த்ததும்
துள்ளிக் குதித்துத்
தாயின் மடி தேடியோடும்
கன்றுக் குட்டியொன்று
தாயை அடையுமுன்
மறுபடியும்
பின்னிழுக்கப் பட்டதைப் போல்
மெளனக் கயிறு மனக் கன்றைப்
பின்னிழுத்துவிட்டது

இம்மெளனம் தற்காலிகமா
நிரந்தரமா என்று புரியாமல்
தவித்துத் துடிக்கும்
மனத்தின் குரல்
அழுகையாய் ஓலமாய்
ஆற்றாமையாய்
வடிகால்களின்றிக்
கொந்தளிக்கும் கடலாய்
ஆழிப் பேரலையாய்ச்
சீறுகின்றது இறைஞ்சுகிறது
அறைகூவுகிறது

அலைகள் எவ்வளவு
முறையிட்டாலும்
அசைந்து கொடுக்காத
பாறை போல்
மெளனம் அசையாதிருக்கிறது

காரணம் சொல்லாமல்
பெருகும் மெளனம்
கூர்வாளைப் போன்று
துளைத்தறுத்ததில்
குருதி வழிந்தோடும்
இதயத்தின் வலியைப்
பிரதிபலிக்கவியலாமல்
தனியாய்த் தவிக்கிறதோர்
(எதிரொலியின்) ஆன்மா(வும்)