வனாந்திரச் சிங்கங்கள்

இலையுதிர்கால வனத்தில்
இரு சிங்கங்கள்
அரி ஆண் பரி பெண்
வனம் அதிர விளையாடின
அவற்றின் கர்ஜனை
வனமெங்கும் எதிரொலித்தது
அவை ஒன்றையொன்று
சீண்டிக்கொண்டன
ஓடின துரத்தின
அரி அலகிலாக் காதலுடன்
பரியின் அரணாய் இருப்பதையே
பரியினருகில் இருப்பதையே
விரும்பியது
அமைதியாய் இருந்தது

பரியொரு குறும்புச் சிங்கம்
அரியை அவ்வப்போது
சீண்டிக்கொண்டேயிருந்தது
நகங்களால் கீறியது
குருதிக் கோடிட்டது
அவற்றை நாவால் நிரடியது
முண்டி உரசிச் சாய்த்தது
அரி எல்லாவற்றையும் விரும்பியது
அக்குறும்புகளும் சீண்டல்களும்
நகக் காயங்களும் நாவின் இதமும்
எல்லாமுமாய் தனதுலகாய்
அரி கருதியது
இமைப்பொழுதும் விலகாதிருந்தது
பிரியாதிருந்தது
வேட்டையாடச் செல்ல நேரிடும்
தற்காலிகப் பொழுதுகளிலும்கூட
இரையைவிட பரியின் நினைவே
மிகுந்திருந்தது
எப்போதும் அதன் அருகாமைக்குத்
தவித்திருந்தது

தொலைவிலிருந்ததொரு
இரவுப் பொழுதொன்றில்
பரியின் ஓலத்தை
அரி கேட்டது பதறியது
விசனம் கொண்டது
முட்கள் உடல் கிழிக்கக்
கானகத்தை ஊடுருவிப்
கடந்துப் பாய்ந்தோடி வந்தது
மூச்சிறைக்க நின்றது
பரி நலிவுற்றிருந்ததைக்
கண்டு துடித்தது
சுற்றிச் சுற்றி வந்தது
அதைச் சீண்டியது
நாவால் நிரடியது
முண்டிச் சாய்த்தது
நலிவு மறந்த பரி
கண்களை மூடியிருந்த
தருணத்தில்
அரி தன்னியல்பு விடுத்துப்
பரியை நகத்தால் கீறியது
கீறல் ஆழமானது
குருதி கொட்டியது
பரி துடித்தது
அன்பு மிகுதியில்
அத்துடிப்பைக் கவனிக்காத அரி
உன்னைப் போலவே உன்னிடம்
விளையாடுகிறேன் பார்த்தாயா
என்று சிரித்தது - அது
பரியின் மனதையும் கீறியது
குறும்புகளும் கீறல்களும்
இயல்பாய்ச் செய்த பரிக்கு
அரியின் இயல்பு அதுவல்ல
என்று புரியவில்லை
அளவிலா அன்பினால்
அரியின் இயல்பு விடுத்த செயலும்
புரியவில்லை
கடந்த காலக் கீறல்களை நினைத்துக்
குற்றவுணர்வு கொண்டது
எழுந்து விலக நினைத்தது
இனி
எவ்விளையாட்டுகளும் கூடாதென
நினைத்தது அழுதது

மின்னல் வெட்டிய நொடிப்பொழுதில்
பரியின் கண்களில் நீரையும்
வழிந்த குருதியையும் கண்ட
அரி பேரதிர்ச்சியுற்றது
தன்னுயிரெனக் கருதிய பரியிடம்
இயல்பற்ற விளையாட்டொன்றை
ஆடியதால் ஏற்பட்ட
பெருங்காயத்தினைக் கண்டு
தவித்துத் துடித்தது
இதயம் வெடிப்பதுபோலுணர்ந்தது
தன் மீதே சினங்கொண்டது
காடதிர கர்ஜனை செய்தது
மரங்களை அறைந்து வீழ்த்தியது
நகங்களை உடைத்துவிட யத்தனித்தது
கண்களைத் தாழ்த்தி
பேசா மடந்தையாய்
இருந்த பரியைப் பார்த்து
இறைஞ்சியது கெஞ்சியது

கார்மேகங்கள் சூழ்ந்து
பேரிருள் போர்த்திய
காடு அடைமழையில்
சிங்கங்கள் இரண்டும்
நனைந்து நின்றன
தலை தாழ்த்தி நின்றன
இயல்பற்ற நிலையில் நின்றன
கர்ஜனைகள் நின்றன

இரண்டின் குருதியும்
இரண்டின் கண்ணீரும்
மழை நீரில் கலந்து
வடிந்து ஓடின
மின்னல்கள் இடையறாது பளிச்சிட
தூரத்தே இடிமுழக்கங்கள் தொடர்ந்து அதிர
அச்சிங்கங்களும் வனாந்திரமும்
எப்போது விடியுமெனக் காத்திருந்தன